موردی برای نمایش وجود ندارد.
تازه‌های دیوار من
برای مشاهده آخرین مطالب دیوار خود، باید وارد سامانه شوید.

Loading

سامانه‌ای که اجزاء آن، عواملی هوشمند باشند، یک سامانه چند عاملی یا سامانه چند کارگزاری1 نامیده می‌شود. ویژگی‌های سامانه‌های چند عاملی عبارتند از:

  1. هر عامل، منافع خود را پیگیری می‌کند.
  2. همه عوامل اطلاعات کل سامانه را ندارند.

بنابراین اگر سامانه، خوب مدیریت نشود، رفتار هر عامل، در کل مطلوب نبوده و وضعیت سامانه نامطلوب خواهد شد. برای بهبود رفتار یک سامانه در رویکرد چند عاملی، باید دانش، خواسته و توانایی عوامل را بهبود بخشید تا عوامل در راستای مورد نظر فعال شوند. در این رویکرد، مدیر سامانه به جای اینکه خودش برای دستیابی به حالتهای مطلوب به‌ طور مستقیم وارد عمل شود، اهداف عوامل را به گونه‌ای تنظیم می‌کند که آن‌ها حالتهای مطلوب مورد نظر را فراهم سازند. علاوه بر این، مدیر سامانه باید توانمندی عوامل را افزایش دهد و برای رفتارهای نامطلوب مانع ایجاد کند.

رویکرد سامانه چند عاملی در فاوا (فناوری اطلاعات و ارتباطات)، سامانه‌های فیزیکی و سامانه‌های اجتماعی قابل استفاده است. این رویکرد برای محیط‌های گسترده2 و ناشناخته3 گزینهٔ مناسبی نسبت به سامانه‌های تک عامله به‌ شمار می‌آید. رویکرد مبتنی بر کارگزار4 برای طراحی الگوی محاسبه پذیر در سامانه‌های اجتماعی، (مانند (Agent-based computational economics (ACE) استفاده می‌شود.


↑ [1] multi-agent system-MAS
↑ [2] Large Scale
↑ [3] Unknown
↑ [4] agent-based model-ABM
الگو