موردی برای نمایش وجود ندارد.
تازه‌های دیوار من
برای مشاهده آخرین مطالب دیوار خود، باید وارد سامانه شوید.

Loading

سامانه ای که اجزاء آن «عوامل هوشمند» باشند، چند عاملی (چند کارگزاری)1 نامیده می شود. ویژگی های سامانه های چند عاملی عبارتند از:

  1. هر عامل، منافع خود را پیگیری می کند.
  2. همه عوامل اطلاعات کل سامانه را ندارند.

برای بهبود رفتار یک سامانه در رویکرد چند عاملی، باید دانش، خواسته و توانایی عوامل را بهبود بخشید تا عوامل در راستای مورد نظر فعال شوند. در این رویکرد، مدیر سامانه به جای اینکه خودش برای دستیابی به حالتهای مطلوب به طور مستقیم وارد عمل شود، اهداف عوامل را به گونه ای تنظیم می کند که آن ها حالتهای مطلوب مورد نظر را فراهم سازند. علاوه بر این، مدیر سامانه باید توانمندی عوامل را افزایش دهد و برای رفتارهای نامطلوب مانع ایجاد کند.

رویکرد سامانه چند عاملی در فاوا (فناوری اطلاعات و ارتباطات)، سامانه های فیزیکی و سامانه های اجتماعی قابل استفاده است. این رویکرد برای محیط های گسترده2 و ناشناخته3 گزینهٔ مناسبی نسبت به سامانه های تک عامله به شمار می آید. رویکرد مبتنی بر کارگزار4 برای طراحی الگوی محاسبه پذیر در سامانه های اجتماعی، (مانند (Agent-based computational economics (ACE) استفاده می شود.


↑ [1] MAS: Multi Agent System
↑ [2] Large Scale
↑ [3] Unknown
↑ [4] agent-based model-ABM
الگو