موردی برای نمایش وجود ندارد.
تازه‌های دیوار من
برای مشاهده آخرین مطالب دیوار خود، باید وارد سامانه شوید.

Loading

روش‌ای پی‌ای (APA) یکی از روش‌های ارجاع دهی با رویکرد «نویسنده - تاریخ» است. این روش پرکاربردترین روش ارجاع دهی در علوم اجتماعی و پزشکی است.

روش‌های جایگزین

در روش‌های ارجاع دهی نویسنده – تاریخ، به منابع در متن، معمولاً در پرانتز و با نام خانوادگی نویسنده، تاریخ انتشار اثر، و در صورت نیاز شمارۀ صفحه‌ای که به آن استناد شده است، اشاره می‌شود. البته گاهی که به نام نویسنده در بافت متن اشاره می‌شود، دیگر ذکر آن در پرانتز ضرورتی ندارد. جزییات کامل این آثار در فهرستی با عنوانِ « فهرست منابع » و در پایان اثر بیان می‌شوند.

روش‌های ارجاع دهی نویسنده – تاریخ عبارتند از:

  • روش شیکاگو 1
  • ای پی‌ای 2
  • ام ال‌ای 3

ارجاع دهی درون متن

نحوه ارجاع دهی درون متن بستگی به 3 معیار دارد:

  1. نقل قول مستقیم یا غیر مستقیم
  2. ذکر نام پدید آورنده درون متن یا عدم ذکر نام پدید آورده درون متن
  3. تعداد پدید آورندگان: یک، دو، بیش از دو

در جدول زیر حالت‌های مختلف ارجاع درون متن نشان داده شده است.

حالت ها روش مثال
ذکر نام پدید آورنده درون متن نقل قول مستقیم تاریخ و شماره صفحه تاریخ اثر و شماره صفحه درون پرانتز و در پایان نقل قول آورده می‌شود مثال: فرهنگی معتقد است: ارتباط یعنی تفهیم و تفاهم (1373، ص43)
نقل قول غیر مستقیم
عدم ذکر نام پدید آورده درون متن نقل قول مستقیم در پایان نقل قول نام پدید آورنده، سال انتشار و شماره صفحه اثر به ترتیب داخل پرانتز امده و با کاما از یکدیگر جدا می‌شوند. (فرهنگی، 1373، ص21).
نقل قول غیر مستقیم

اگر اثر دارای دو نویسنده باشد، نام هر دو آن‌ها در پرانتز آورده می‌شود

و اگر بیش از دو نفر باشند، در اولین ارجاع نام تمامی نویسندگان آورده می‌شود. اما در ارجاعات بعدی فقط نام یک نویسنده آورده می‌شود و بجای مابقی از واژه دیگران یا همکاران استفاده می‌گردد

مثال: دو نفر مانند (کیا و سعیدیان، 1384، ص93)

مثال: بیش از دو نفر (ویندال، اولسون و سیگنایزر، 1379، ص354)، (ویندال و دیگران، 1379، ص354)

اگر مطلب عنوان شده نقل قول غیر مستقیم باشد، از آوردن شماره صفحه پرهیز می‌شود. برای مثال؛ در تعریف ارتباط می‌توان آن را تفهیم و تفاهم نیز نامید(فرهنگی، 1373).

5- اگر مطلب عنوان شده نقل قول غیر مستقیم باشد، اما نام صاحب اثر در متن آمده باشد بلافاصله پس از نام خانوادگی در پرانتز سال انتشار آورده می‌شود. برای مثال؛ فرهنگی (1373) در تعریف ارتباط آن را تفهیم و تفاهم آورده است.

6- اگر نویسنده‌ای در یک سال چندین اثر داشته باشد است و از همه آن‌ها نیز استفاده شده باشد، عنوان اثر آن‌ها را به ترتیب الفبا و با حروف کوچک انگلیسی پس از سال انتشار، متمایز می‌کنند. در مثال قبل (فرهنگی،a 1373، ص43) نشان دهنده اولین اثر فرهنگی در سال 1373 است [البته اینگونه موارد بیشتر در ارتباط با ارجاع به مقالات پیش می‌آید].

7- نقل قول‌های که مربوط به صاحب اثر نباشد به چند شیوه نقل قول نویسی می‌شوند.

اول اینکه نام و نام خانوادگی صاحب نقل قول اصلی در متن ذکر می‌شود. مثال: آلبرت مهرابیان معتقد است از کل یک ارتباط میان فردی 93 درصد

آن جنبه ارتباط غیر کلامی دارد(فرهنگی، b1373، ص 86).

دوم اینکه نام صاحب اثر اصلی در متن نیاید. مثال: 93 درصد از ارتباط انسانی غیر کلامی است(مهرابیان به نقل از فرهنگی، b1373، ص 86).

8 - «برای استناد به مصاحبه‌ای که با فرد مشخصی انجام شده، نامه‌های دریافتی، گفتگوی تلفنی، یا هر ارتباط شخصی دیگر، نام و

نام خانوادگی فرد در متن ذکر و در انتهای جمله، داخل پرانتز، عبارت «ارتباط شخصی» و پس از آن تاریخ ارتباط درج

می‌شود. لازم به‌ ذکر است چون ارتباط شخصی قابل بازیابی مجدد نیستند در فهرست مآخذ ظاهر نمی‌شوند. مثال؛ احمد

امینی نیز معتقد است که استفاده از شیوه نامه انجمن روانشناسی آمریکا، بدون طی دوره آموزشی خاص آن، برای بسیاری از

دانشجویان دشوار است (ارتباط شخصی، 12 فروردین 1382)». (حری و شاه بداغی، 1385، ص153).

9- «در صورتی که در بخش مشخصی از متن به بیش از یک اثر استناد شده است، استنادها به ترتیب الفبای نام خانوادگی اولین

پدید آورنده هر اثر مرتب و با نقطه ویرگول از یکدیگر جدا می‌شوند. مثال: شعر حجم تا امروز نتوانسته است طیف وسیعی از

شاعران جوان این مرز و بوم را به مانیفیست خود علاقه مند سازد(احراری، 1382؛ پرید، یوسفی 1383)». (حری و شاه بداغی،

1385، ص153).

فهرست منابع

سابقه


↑ [1] Sc-school of chicago
↑ [2] APA American Psychlogical Association
↑ [3] MLA Modern Language Association